مرحوم حاجى محمد حسين واعظ از دندان ساز معروف شام كه مشهود به ولد درويش بود از قرار هر دندانى ربع مجيدى كه دو ريال خودمان باشد خريدارى كرديم و خود را لجام زديم كه هنوز هم حاضر است . شرحى از آن جوان دندان ساز كه در نهايت تربيت و محاسن اخلاق و سنى مذهب ، تازه آثار سبزه خط از رخسار عديم المثالش كه عاشقان جمالش چنان كه از خواتين مجلّلهء شام در آن يكى دو روزه مشهودِ ما شد فوج فوج بى پرده و پروا به بهانههاى مختلفه براى ادارك وصالش ، نه يك ، نه صد ، هزارها ، دارم كه مجمل تحرير و بسط زياده از اين نيست . در هرحال دو ساعت از آفتاب روز هفتم بالا آمده بود كه از شام به سمت حجاز به توسط ماشين آهن حركت شد . از جادهء معروفه به « تيمور يولى » كه حركت كرديم ، بعد از گذشتن يك مرحله ازشام ، ديگرآثار معموره ديده نشد جز كبير [ كوير ] و شورَكات و داغستان و بوادى [ باديه‌هاى ] هولناك ، مگر همان خط راهكه دررأس هرچهار فرسخ منزلهاى استانسون معتبر با عسكر به جهت حفظ جاده از جانب دولت ديده مىشد . [ 31 ] تا آن كه صبح پنج شنبه ، هشتم ذى قعده رسيديم به استانسون شهر معان كه در شانزده منزلى شام در كنار خط راه واقع بود . در آن مهمانخانه همه قسم از لوازم مأكولى ومشروبى را در كمال وُفورى و ارزانى حاضر و آماده ديديم . قدرى از كسالتِ بىچيزى درآمديم . بعد از حركت از آن منزل باز از دو طرف جاده غير از بيابان قفر لم يزرع و كبير [ كوير ] وسراب چيزى ديده نشد تا آن كه وقت نماز